miejscowości na wakacje
      Pomorze Środkowe
           + rozwiń wszystkie
      Pomorze Zachodnie
           + rozwiń wszystkie
      Tatry i Podhale
           + rozwiń wszystkie
      Karkonosze
           + rozwiń wszystkie
      Beskidy
           + rozwiń wszystkie
      Sudety
           + rozwiń wszystkie
      Jura Krakowsko-Częstochowska
           + rozwiń wszystkie
      Bieszczady
           + rozwiń wszystkie
      W górach
           + rozwiń wszystkie
      Kaszuby
           + rozwiń wszystkie
      Mazury
           + rozwiń wszystkie
szukaj w serwisie
Miejscowość:
Typ obiektu:
Obszar:
Województwo:
Nazwa obiektu:
Opis miejscowości Warto zobaczyć Fotografie Mapa Pogoda  
Gdańsk
obiekty noclegowe:  22 warto zobaczyć17 zdjęć w galerii21
Gdańsk jest jednym z największych ośrodków kulturalnych w północnej Polsce.
Kuźnia Wodna - Oliwa    opis | galeria zdjęć: 3 | lokalizacja na mapie
Muzeum, Gdańsk
fotografii: 3
lokalizacja na mapie
Do zabytkowej kuźnicy wodnej z XVI w. w Dolinie Powagi w około pół godziny dociera się ulicą Kwietną, odchodzącą na zachód nieco powyżej domu bramnego. Wyprawa daje wspaniałą okazję do podziwiania pięknych i atrakcyjnych oliwskich widoków, do złudzenia przypominających pomniejszone Beskidy. Ze skrzyżowania Kwietnej i Bytowskiej, z charakterystycznym wieloramiennym drogowskazem, widać dach stanowiącego cel wycieczki obiektu. Wnętrze kuźni wypełnia intensywny zapach drewna i wody, stoi tu wielki piec, a za nim potężne koła wodne, pomiędzy którymi przepływa Potok Oliwski. Jest dosyć głośno, bo wykuwa się tu przedmioty kowalstwa artystycznego. Dziś jest to oddział Muzeum Techniki NOT w Warszawie, wykonującego jednocześnie roboty kowalskie, lecz na szczęścienie nie stanowi to przeszkody w zwiedzaniu. Dalej zaczyna się Dolina Szwabego z restauracją w ładnym odnowionym dworku oraz hotelem. Jeszcze piękniejsze są otoczone zalesionymi wzgórzami sąsiednie doliny Radości, Zgniłych Mostów i Świeże

Zabytkowa Kuźnia Wodna w Oliwie jest zabytkiem techniki, od 1978 r. oddziałem Muzeum Techniki w Warszawie.

Warsztaty metalurgiczne funkcjonowały w tej okolicy już w XVI w.. Najstarszym zachowanym dokumentem jest akt sprzedaży kuźni przez Jana Klinghamera w 1597 r. opatowi Zakonu Cystersów w Oliwie - Dawidowi Konarskiemu. Z późniejszych wzmianek można prześledzić zmiany dzierżawców aż do 1948 r. od którego to obiekt zaczął niszczeć pozostawiony własnemu losowi. Pomimo stosunkowo dużych opłat na rzecz konwentu zakład stanowił bardzo dochodowe przedsięwzięcie, w którym aż do XX w. przetwarzano spore ilości żelaza.

W 1957 roku kuźnię przejęło Muzeum Techniki w Warszawie; zabezpieczono ocalałe urządzenia i fragmenty budynków, opracowano koncepcję odbudowy, którą przeprowadzono w latach 1960-1963 oraz 1975-1976. Następnie w latach 1976-1978 przeprowadzono konserwację urządzeń i mechanizmów kuźni. 17 czerwca 1978 uroczyście udostępniono kuźnię do zwiedzania.

Drewniany budynek kuźni składa się z dwu części przedzielonych Potokiem Oliwskim, nad którym posadowiono obiekt. Każda z części posiada piec grzewczy i młot napędzany odrębnym kołem wodnym o średnicy 4 m, z umieszczonymi na obwodzie 44 łopatkami. Są to koła nasiębierne osadzone na kwadratowych w przekroju (0,7 * 0,7 m) wałach dębowych o długości 8 m. Zastosowana dźwignia przy obrocie wału podnosi młot o ciężarze około 250 kg, który spada następnie z wysokości około 40 cm na kowadło.

Elementem wyposażenia są również nożyce mimośrodowe, poruszane małym kołem wodnym o średnicy 3,1 m, osadzonym na wale dębowym o średnicy 0,5 m. i długości 4,7 m. Nożyce pozwalają na cięcie rozgrzanego żelaza o grubości 40 mm. Kuźnia znajduje się na turystycznym szlaku Kartuskim.
strona główna | dodaj obiekt | kontakt | polityka prywatności | o firmie | regulamin | o Portalu